Naar Italië: dag 12 – Vimercate

Met het geluid van de wekker word ik wakker. Ik moet van ver komen en heb weer heerlijk diep geslapen. Dat mocht ook wel na zo’n dag als gisteren! Half slaapdronken pakken we onze tassen in, waarbij we Remi zijn tas opnieuw vastbinden omdat de tas vaak gedurende de dag laag gaat hangen. Nu is al het materiaal weer klaar om te vertrekken! We krijgen koffie aangeboden en eten een flink bord, je raadt het niet, havermout! Echter, na nog geen vijf minuten te hebben gefietst knorren onze magen weer en stoppen we voor een tweede ontbijt. Aangezien we gisteren een nieuwe pot chocopasta gekocht hebben (de vorige was gisteren in één dag leeg), gaan we los op brood met chocopasta. Het is volgens mij heel goed dat we beleg hebben waar we zo van smullen, want dan eten we makkelijk meer.

In Ticino

We rijden voornamelijk relatief vlakken stukken tot we bij Bellinzona komen. Hier slaan we opnieuw brood in! Lekker vers!
Na de stad begint de klim op de Monte Ceneri welke gelukkig niet zo lang duurt als de Gotthard. De benen voelen verrassend goed, al moeten ze bij het eerste deel van het klimmetje even aan ’t zuur wennen. De afdaling is heerlijk!
Het weer is een beetje maf vandaag. Een heel wolkendek doemt ineens boven ons op maar het licht blijft fel en de warmte is bedrukkend. We stimuleren elkaar genoeg te drinken!

Broodjes chocopasta aangeboden

Ik merk dat ik gedurende de rit het gevoel in Zwitserland te zijn verlies. Ticino is écht anders dan ten noorden van de Gotthard. Er zijn zelfs palmbomen! Het voelt eigenlijk meer als Italië, door de lagere bergen, de huizen die er gekleurd zijn en toch wat minder sjiek uitzien en doordat ze er Italiaans spreken.

Het is voor het eerst dat mensen denken, na het horen van mijn ‘ciao’, dat ik Italiaans spreek. Zo sprak een vrouw mij aan en begon hele verhalen in ’t Italiaans. Ik krijg niet eens de kans om een soort van te gebaren dat ik geen Italiaans spreek, laat staan zeggen dat ik het niet spreek. Het eindigt vaak ik een interactie waarbij ik lach op de momenten dat mijn gesprekspartner lacht en enthousiast mee gebaar.

De gemiddelde weg van vandaag

We lunchen bij een Coop waar we water inslaan. We fietsen veelal langs een autoweg en dit blijft ook nog even doorgaan. Na de lunch fietsen we een stuk dat voor ons allebei het stomste stuk van de hele tocht is. We hebben volle tegenwind, fietsen op een autoweg en klimmen vals plat. Die momenten horen er natuurlijk ook bij. Gelukkig weten we na een stop weer wat goeie moed te vinden. We passeren Lugano met prachtig uitzicht op een meer!

Lugarno
Bij Lugarno

Remi en ik letten naast de weg ook op het voorbij komen van gele auto’s. Vandaag waren we écht on fire! We zagen zelfs twee vrouwen (in een andere stad) helemaal in het geel mét gele handtassen en een gele motor. Wie er gewonnen heeft is onduidelijk. We waren allebei de tel kwijt.

In Italië!

We passeren de Italiaanse grens na zo’n 80km fietsen. We zien de prijzen eindelijk ook weer wat normaler worden, gelukkig! Na Como stoppen we snel voor onze eerste Italiaanse koffie, hmm! Na deze pitstop is het nog even doorkarren naar de airbnb. De weg blijkt echter steeds drukker te worden en groter. Ik krijg het gevoel op de snelweg te fietsen. Bij rotondes met triljoen banen krijg ik het Spaans benauwd en zet ik even flink de pas erin zodat we snel van deze weg af zijn. Achteraf bespreken we of dit nou de snelweg was, of niet. Hoe dan ook, we checken de route voor morgen op dit soort wegen omdat ze niet echt relaxt fietsen zijn.

De airbnb heeft een heel mooi uitzicht op Milaan en de host geeft ons nog even wat uitleg over de omgeving. Aangezien het in het Italiaans is, vraag ik naderhand aan Remi de vertaalde versie. Bij de lokale opticien kopen we nieuwe lenzen vloeistof voor mij en we zoeken naar een supermarkt. Alle supermarkten zijn al dicht. Ach he, dan gaan we toch lekker pizza eten! Na beiden een pizza te hebben gegeten zijn we nog niet verzadigd, dus nemen we nog een pizza mee om in de airbnb op te eten. Heerlijk! In de kamer van onze airbnb horen we de kerktorens, mensen kletsen op straat en ook de onderburen in hun huis. Ik denk dat deze flat relatief oud is. Ik geniet van het luisteren naar alle geluiden voordat we gaan slapen. Liefs, Loes.

Strava

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *