Naar Italië: Dag 3 – Luxemburg

Ja, we mogen weer! Het is half 8, de zon schijnt en ik heb dr zin in. Loes moet nog uit een diepe slaap komen, maar al snel bevinden wij ons aan de ontbijttafel van de Warmshowers. Er wordt ons een kop koffie aangeboden en onder het genot van dat kopje koffie praten we over de Belgische natuur, fietsen in Frankrijk en de lokale radiozender. Onderwel zitten de kinderen van onze host naast ons lekker te smikkelen van hun cornflakes ontbijtje, echt gezellig!

Na een korte stop voor ons eigen ontbijtje van de lokale supermarkt beginnen we aan onze tocht richting Luxemburg. Het eerste deel fietsen we prachtig over de Vennbahn waar we een Nederlander die toevalligerwijs ook opweg is naar Luxemburg en ook Italië als eindbestemming heeft tegenkomen. We praten kort over onze routes, maar worden onderbroken door een pittig klimmetje van een procent of 10. We klauteren naar boven met een groeiende koffiebehoefte die nog niet zo snel vervuld kon worden, want menig cafe bleek alleen open te zijn in het weekend.

Tegen het middaguur vinden we een bordje met “camping – 400m”, Loes was iets optimistischer dan ik over de kans dat we daar een koffietje konden scoren. Niks bleek minder waar, want er was zelfs een heus cafeetje met koffie en lekkere broodjes. De vrouw achter de balie sprak tot onze verbazing Nederlands, net als de meeste andere gasten op de camping bleek even later.

Met een vervulde koffiebehoefte en een gevulde maag hervatten we onze tocht. Van tevoren wisten we al dat er nog een klein steil klimmetje ging komen, wat we echter niet wisten is dat de weg een kasseiweggetje betrof. Gelukkig bevonden we ons nog in de Ardennen, dus erg lang was het klimmetje niet. We stoppen even bij het bordje op de top en kachelen vanaf daar rustig aan naar Luxemburg.

Op een toch zeer burgerlijk tijdstip komen we aan bij onze Warmshowers in Steinstel, een voorstadje van Luxemburg. Van tevoren al waren we uitgenodigd voor het diner. Samen met vrienden van onze hosts eten we een ontzettend lekkere pasta met falafel en salade. Het is bijzonder want het voelt alsof we de mensen aan tafel al jaren lang kennen en we kletsen dan ook over van alles. We eindigen de avond in de tuin met een boek over hun reis van het westen naar het oosten van Canada op een tandem, wat een avontuur!