Tingel, tingel, tingelingeliiiiing van de passerende trams onder ons slaapkamerraam maken mij wakker. Het lijkt wel alsof de trams de hele nacht door hebben gereden, zo vaak heb ik ze gehoord. Remi en ik geven nog even de planten water van de mensen waar we hebben overnacht, eten havermout dat we nog hadden en sluiten de boel af. Wat fijn dat we daar mochten slapen zonder dat ze er waren. Ga ik goed op!
En route! Nee, not yet. Eerst gaan we naar de Lidl om goed eten in te slaan. De Lidl houdt ons erg lang bezig want daadwerkelijk niks daar zit ons mee. Zelfs de weegschaal wil onze bananen niet wegen. Gefrustreerd stappen we op de fiets. Na 20km lang autoweg en in een treintje fietsen, zijn we bedaard en kunnen we vrolijker verder fietsen. Is zo’n autoweg toch ergens goed voor.
Rondom Bazel loop ik even een fietsenzaak in om het nieuwe geluid van mijn fiets te laten horen. Gisteren op een afdaling blokkeerde mijn ketting ineens en sindsdien heb ik in de zwaardere versnellingen een gezellig ‘rrrrrrr’ geluid erbij. Ik ging alleen naar binnen en speelde de ‘lief lachen en met ogen knipperen’-kaart, waarmee ik het voor elkaar kreeg om één van de mannen naar mijn fiets te laten kijken. De ander hield zich na bemoeienissen als ‘we zitten vol, geen tijd’ afzijdig. De man die mijn fiets meenam naar de werkplaats kan niet zo goed duiden wat er mis was, dus dan maar door.
We fietsen vandaag haasje-over met meerdere landen. Van Frankrijk, naar Duitsland, naar Zwitserland, weer in Duitsland en dan uiteindelijk in Zwitserland. Gelukkig nergens tegengehouden, want mijn paspoort zat helemaal onderin mijn vacuüm gezogen tas. Oeps.
We rijden het stedelijke gebied uit en komen bij wat klimmetjes. Niks vergeleken met gisteren maar de benen protesteren wel wat. Ze hebben aardig lang nodig om in te komen maar zodra ze warm zijn fietsen we mooi omhoog. De uitzichten zijn heel leuk, vooral omdat de Zwitserse dorpen zo mooi afsteken tegen de heuvels en bergen. Telkens doemt er weer een nieuwe kerktoren op! De één wit en recht, de ander rood met blauw en rond. Ook worden we verrast door de geuren van fruit langs de wegen waar we fietsen. Er zijn grote aardbeien velden met hangende aardbeien die een heerlijk geur verspreiden.
We eten vandaag frequenter dan gisteren. Zo zijn we dus best vaak in een berm te vinden, waar we dan broodjes beleggen en daarvan smikkelen.
Als we in Baden aankomen valt het ons op dat Zwitsers eigenlijk best veel fietsen. We zien mensen die in hun kantoorkleren (a la, zo duiden we dat dan) en scholieren op de fiets. En wat tof is, het aantal elektrische fietsen lijkt op het oog niet eens zo groot. Nu weet ik de statistieken niet, dus bind mij er niet op vast.
In Zürich fietsen we eerst langs Marit om even een groet te zwaaien. We zouden daar slapen maar helaas heeft ze gisteren getest en is ze positief. Erg jammer! En natuurlijk ook dikke stress, want waar moesten we dan twee nachten slapen? Gelukkig reageerde een meneer van Warmshowers erg snel op ons verzoek of we bij hem mochten slapen. De slaapplek is behoorlijk centraal en we zijn erg blij met ons geluk!
We kwamen vandaag wat laat aan en aangezien we eigenlijk te veel eten dan restaurant-porties, zijn we om half 10 nog aan het koken. Een heuse pasta maaltijd! Lekker!
Liefs, Loes
