We zijn er vandaag weer optijd bij, want we zijn uitgenodigd om met onze Warmshower hosts mee te ontbijten. We krijgen een heerlijk Frans baguette met marmelade aangeboden en drinken koffie uit een kommetje (zo eentje waaruit je havermout eet, misschien is dat iets Frans?). Tijdens ons ontbijt praten we over onze route en vertelt onze host ons dat de pas die wij over gaan deel was van de Tour de France Femmes, leuk feitje.
Na het afscheidnemen van onze Warmshower host en een uitgebreide “Bon voyage!” verlopen de eerste kilometers soepel. Bij de supermarkt slaan we nog even een aantal pain au chocolate in waarna we een heel eind een oud spoor volgen tot aan de voet van de pas.
Nog niet wetend dat alles na een uurtje of 1 op zondag dicht gaat in Frankrijk vullen we onze bidonnetjes nog even en beginnen we aan de col Ballon d’Alsace. De klim voelt een beetje als een rolex onder de klimmetjes, uitermate goed verzorgd en met een piek fijn uiterlijk. Elke kilometer staat er netjes een bordje langs de weg met hoeveel kilometer er nog te gaan is, hoeveel procent er de komende kilometer geklommen geklommen gaat worden en hoe hoog we zitten. Het asfalt is precies zoals je het hebben wilt en er is ook
nog de nodige schaduw te vinden. De klim zelf is goed te doen, maar met 9 kilometer lang 7% doen de bovenbeentjes het nodige werk. Eenmaal boven maken we een foto met het bordje, die mag natuurlijk niet ontbreken. We rusten even uit in de schaduw en kijken naar een plekje waar we kunnen lunchen. Aj, alles is zo een beetje dicht vanaf één uur. Aldus google maps zou er nog één cafeetje open moeten zijn in het dorpje in het dal, dus met onze inmiddels enigzins rommelige maagjes stappen we weer op de fiets.
Eenmaal in het dal is het cafeetje onvindbaar. Alles is gewoon dicht. We kijken nog even verder in het dorp en vinden een klein biertentje wat toch open is. Helaas is er niet iets te eten te krijgen, dus na een colaatje gaan we verder opzoek. Het zal toch niet dat het eerdere cafeetje echt niet bestaat? Met deze gedachte gaan we toch nog even terug, en ja hoor, we keken gewoon niet goed. Opgelucht dat we toch nog een soort van kunnen lunchen (om inmiddels een uur of 3) bestellen we een broodje en iets wat ik niet anders is te omschrijven dan een caloriebom van chocolade. Tot onze verbazing had de caloriebom verbazingwekkend weinig smaak. Je verwacht toch dat een combinatie van slagroom, chocolade en al het andere wat rijk is aan calorieën zorgt voor een smakenballet, maar schijnbaar dus niet.
Met weer een gevulde maag fietsen we het laatste stukje naar Muhouse. De weg loopt geleidelijk ietwat naar beneden, heerlijk! Onderweg zien we heuvels om ons heen steeds wat meer veranderen in bergen. Mijn bovenbenen verzuren al iets van de gedachte dat we hier toch wel echt de bergen in beginnen te rijden.
Aangekomen in Mullhouse is het huis van onze volgende Warmshower makkelijk te vinden. We slapen namelijk in één van de hoogste torens midden in het centrum van Mullhouse. Onze hosts zelf zijn op vakantie en ze hebben voor ons de sleutels achtergelaten bij de balie van het enorme gebouw. Met onze fietsen in het krappe liftje kachelen naar boven waar we worden begroet met een fantastisch uitzicht over Mullhouse, wat een cadeautje!
