Maand: augustus 2022

De wekker ging om half 8! Bij het ontwaken lag ik als een zeester op bed. Het laken dat ik gisterenavond over me heen had willen slaan, lag nog onaangeraakt naast me. Had ik nou in één ruk doorgeslapen? Remi en ik pakten snel onze spullen in zodat we op tijd beneden konden zijn om nog een foto te maken met onze warmshowers hosts! Very cute! We kregen ontbijt aangeboden. Yum!

Na vertrek (dit maal zelfs binnen de marge van het half uur na gepland vertrek!) stopten we direct bij de plaatselijke bakker om een baguette te kopen voor onderweg. Het brood bleek niet helemaal in m’n wielershirt te passen, dus aten we er alvast wat van!

De route bracht ons richting Luxemburg en we hadden het plan om daar te stoppen voor koffie! Goed vooruitzicht!
We reden in een dal door hele mooie, goed onderhouden, oude dorpen. De kleine straatjes kronkelden omhoog en omlaag, wat tezamen met cobblestones best wat wielrentechniek van ons vroeg. Één helling naar beneden was heel steil en best eng, maar des te leuker om doorheen te fietsen! Het gave aan dit stuk rondom Luxemburg was dat er twee keer indrukwekkend, mega grote bruggen waren. Ze staken het hele dal over! Deze waren een groot contrast met de huizen en straten eronder!
De omgeving ging over naar modern stedelijk waar brede wegen, laagbouw eromheen en brede stoepen mij het gevoel gaven in Auckland te zijn. Er volgde akkerlanden. Waar was onze koffiestop nu? We bleken al ruim voorbij Luxemburg, oeps. Nieuw plan: door naar het volgende dorp. We gingen ervoor maar werden al gauw geconfronteerd met de hitte die nu serieus begon te worden. De akkerlanden voelde als zinderend hete, geel gloeiende platen.

De koffiestop werd een koude cola stop. In Thionville sloegen we flink eten in (de baguette was op). Dit kwam vooral omdat ik hangry de supermarkt in ging. Naast de moezel, onder een boom, ploften we neer om tegen ons afwezige hongergevoel flink te eten. Aangezien ik niet helemaal oppepte van onze stop, sleurde Remi mij in ’t wiel van de ‘Remi-brommert’ en konden we wat kilometers langs de Moezel maken. Lekker vlak! Zou goed moeten gaan, maar ik ging helaas een beetje bad. Enige oververhit symptomen van mijn kant en frequent stoppen. Als een soort oase diende zich ineens een café aan. Mét water sproeiers! Ik werd onder de sproeier geparkeerd en extra gehydrateerd.
Na deze stop was het nog 8km vlak door naar Metz! In Metz direct verder afgekoeld in een koude douche.

We zitten nu in een airbnb middenin het centrum, waar we twee nachtjes slapen. Vanavond heeft Remi heel improvisorisch curry gekookt met twee kleine pannetjes. Ik deed een handwas met ongeveer al onze kleren.
Morgen een rustdag! Het is immers ook vakantie en zo kunnen we het fietsen combineren met cultuur en steden bezoeken! Liefs, Loes

Ja, we mogen weer! Het is half 8, de zon schijnt en ik heb dr zin in. Loes moet nog uit een diepe slaap komen, maar al snel bevinden wij ons aan de ontbijttafel van de Warmshowers. Er wordt ons een kop koffie aangeboden en onder het genot van dat kopje koffie praten we over de Belgische natuur, fietsen in Frankrijk en de lokale radiozender. Onderwel zitten de kinderen van onze host naast ons lekker te smikkelen van hun cornflakes ontbijtje, echt gezellig!

Na een korte stop voor ons eigen ontbijtje van de lokale supermarkt beginnen we aan onze tocht richting Luxemburg. Het eerste deel fietsen we prachtig over de Vennbahn waar we een Nederlander die toevalligerwijs ook opweg is naar Luxemburg en ook Italië als eindbestemming heeft tegenkomen. We praten kort over onze routes, maar worden onderbroken door een pittig klimmetje van een procent of 10. We klauteren naar boven met een groeiende koffiebehoefte die nog niet zo snel vervuld kon worden, want menig cafe bleek alleen open te zijn in het weekend.

Tegen het middaguur vinden we een bordje met “camping – 400m”, Loes was iets optimistischer dan ik over de kans dat we daar een koffietje konden scoren. Niks bleek minder waar, want er was zelfs een heus cafeetje met koffie en lekkere broodjes. De vrouw achter de balie sprak tot onze verbazing Nederlands, net als de meeste andere gasten op de camping bleek even later.

Met een vervulde koffiebehoefte en een gevulde maag hervatten we onze tocht. Van tevoren wisten we al dat er nog een klein steil klimmetje ging komen, wat we echter niet wisten is dat de weg een kasseiweggetje betrof. Gelukkig bevonden we ons nog in de Ardennen, dus erg lang was het klimmetje niet. We stoppen even bij het bordje op de top en kachelen vanaf daar rustig aan naar Luxemburg.

Op een toch zeer burgerlijk tijdstip komen we aan bij onze Warmshowers in Steinstel, een voorstadje van Luxemburg. Van tevoren al waren we uitgenodigd voor het diner. Samen met vrienden van onze hosts eten we een ontzettend lekkere pasta met falafel en salade. Het is bijzonder want het voelt alsof we de mensen aan tafel al jaren lang kennen en we kletsen dan ook over van alles. We eindigen de avond in de tuin met een boek over hun reis van het westen naar het oosten van Canada op een tandem, wat een avontuur!

Hoii, leuk dat je ons volgt! Dit is dag twee!
Vanochtend om half acht klonk Reem zijn wekker en sleurde mij uit mijn halve coma slaap. We werden beneden verwelkomd door Martie (de hond), de kat en de warmshower hosts die voor ons een heerlijk ontbijt hadden. Vol met groentesmoothie, vegan scrabbled eggs en gesmeerd broodje Pindakaas mee, konden wij vertrekken. We blijken consequent een half uur na geplande vertrektijd te vertrekken. Best knap!

Geen regen, maar zon! Nog even bij de lokale fietsenmaker mijn krenk-as laten beoordelen en die is inderdaad te kort op m’n frame, matig. Gelukkig was ’t voor nu verder oké. De eerste 30km moesten we erg inkomen. Billen moesten wennen aan ’t zadel, tegenwind, mijn zadel moest omlaag en daarvoor moesten natuurlijk alle tassen open omdat we even niet meer wisten waar de sleutel was.

Remi gaf na die 30km schoorvoetend toe dat hij eigenlijk al voelde niet genoeg gegeten te hebben. We hebben direct de heroplaad-methode toegepast: naar een bakkerij en elektrolyten tabletten in de bidons. Dit hebben we de hele tocht elke 2uur herhaald, want twee bodemloze putten who have to eat to ride zijn met lege magen niet gezellig. Ik had het dit weekend nog met Fré over dat je na een fietsvakantie altijd vergeet dat je een substantieel deel van de tijd eigenlijk heel chagrijnig bent. Je kont doet pijn, je hebt honger of dorst of de wind in je bakkes. Ik moet bekennen dat ik al aardig wat momenten een donderstemming had, maar dat er nog geen groot chagrijn is geweest. Van ons beide niet!

We reden vandaag voor het grootste deel door Duitsland. Tijdens één van onze eetbreaks stonden we naast ’n condoom apparaat, dat langs de weg stond. Ik vraag we af wat voor roddels er in de buurt te ronden gaan, aangezien de automaat vrij middenin het centrum staat.

We reden langs nog mooie zonnebloemvelden en uitgestrekte, goud glooiende weilanden met strobalen.
Na 60km begon onze eerste échte klim. Voor Groningse fietsers dan. Na 7km stijgen hebben we even gerust op een bankje en in het gras. Het lekkere aan de fietsvakantie is dat we de hele dag hebben  voor een afstand. We hoeven niet de hele tijd door te bikkelen zoals in trainingen, maar kunnen wat meer onze behoeftes van het moment volgen. Zo hebben we vandaag op mooie uitzichten gezeten en overal eten gehaald waar we wilden. Zo fijn vrij!

Eenmaal hoog op de berg vervolgde onze route via een vennbahn. Echt, love de vennbahn! Ik kende het al van eerdere fietsvakanties met Rieke, maar was opnieuw verrast door de mooie landschappen en leuke oude stationnetjes. Stationnetjes? Een vennbahn is een fietspad gemaakt op de plek waar vroeger een treinbaan liep (echt vroeger, dus toen de treinen nog niet zoveel vermogen hadden). Hierdoor zijn er geen grote hellingen, maar kan het alsnog wel pittig zijn omdat alles er oneindig lang vals plat is.

We reden na de vennbahn nog zo’n 5km en bereikten St. Vith. Hier aten we een heel groot bord pasta. Zó lekker! In St. Vith is onze volgende warmshowers. We slapen hier gezellig bij weer een andere fietsfanaat.

Liefs, Loes

Het is 7 uur, de wekker gaat. In mijn slaap was ik al uitgebreid aan het dromen over de fietsvakantie, dus het kommetje havermout voelde bijna meer als een eerste pitstop dan als het ontbijt. Het inpakken van de laatste spullen duurde als verwacht langer dan verwacht, want ja, neem je nou wel of niet de lader mee van je schakelsysteem… Eenmaal op de fiets was het ongeveer in heel Nederland droog behalve in Enschede. Het was een tamelijk natte bedoeling, maar niet koud wat wel echt het verschil maakte.

Met inmiddels een prettige mix van zweet, zand, zonnebrand (iets met ginger zijn) en neergeslagen regen op mijn bovenbenen belandden wij in Dinxperlo voor een eerste stop. Hier haalden we bij de Jumbo een desem stockbrood en humus, goed brommer voedsel! Het waren onze wespenvrienden die ons op de voetjes hielden, want erg veel rust was ons niet gegund. We fietsen verder langs een weg waar aan de linkerkant van de weg alle borden en belettering in het Duits is, en aan de rechterkant in het Nederlands is, toch geinig. Fietsend over de Rhein en door de landerijen praten we over duits mozaïek, boomsoorten en wildkamperen in Scandinavië.

Na 105 kilometer gefietst te hebben komen we aan in Kevelaer. Beide hadden we inmiddels wel enige koffie behoefte en bestellen we een koffietje met een broodje erbij. De aankondiging van Loes dat het weer ging beginnen met regenen werd door de bediende snel gecorrigeerd met een woord uit het lokale dialect wat inmiddels weer uit mijn vocabulair verdwenen is. Ons wordt uitgelegd dat het lokale dialect vele woorden voor regen kent, vandaar dat het gras daar zo groen was.

Het laatste deel van onze tocht fietsen we voor een groot deel langs de maas. Met nog een korte stop in Reuven komen we op een zeer burgerlijke tijd aan in Vlodrop waar we overnachten in een Warmshowers. We worden warm onthaald met een heerlijke maaltijd. Ook wisselen we fietsverhalen uit en krijgen we een rondleiding door één van de meest indrukwekkende groentetuinen die ik ooit gezien heb. Met de snack komkommertjes uit die tuin in de tas, liggen we nu voldaan in bed!