Hoii, leuk dat je ons volgt! Dit is dag twee!
Vanochtend om half acht klonk Reem zijn wekker en sleurde mij uit mijn halve coma slaap. We werden beneden verwelkomd door Martie (de hond), de kat en de warmshower hosts die voor ons een heerlijk ontbijt hadden. Vol met groentesmoothie, vegan scrabbled eggs en gesmeerd broodje Pindakaas mee, konden wij vertrekken. We blijken consequent een half uur na geplande vertrektijd te vertrekken. Best knap!
Geen regen, maar zon! Nog even bij de lokale fietsenmaker mijn krenk-as laten beoordelen en die is inderdaad te kort op m’n frame, matig. Gelukkig was ’t voor nu verder oké. De eerste 30km moesten we erg inkomen. Billen moesten wennen aan ’t zadel, tegenwind, mijn zadel moest omlaag en daarvoor moesten natuurlijk alle tassen open omdat we even niet meer wisten waar de sleutel was.
Remi gaf na die 30km schoorvoetend toe dat hij eigenlijk al voelde niet genoeg gegeten te hebben. We hebben direct de heroplaad-methode toegepast: naar een bakkerij en elektrolyten tabletten in de bidons. Dit hebben we de hele tocht elke 2uur herhaald, want twee bodemloze putten who have to eat to ride zijn met lege magen niet gezellig. Ik had het dit weekend nog met Fré over dat je na een fietsvakantie altijd vergeet dat je een substantieel deel van de tijd eigenlijk heel chagrijnig bent. Je kont doet pijn, je hebt honger of dorst of de wind in je bakkes. Ik moet bekennen dat ik al aardig wat momenten een donderstemming had, maar dat er nog geen groot chagrijn is geweest. Van ons beide niet!
We reden vandaag voor het grootste deel door Duitsland. Tijdens één van onze eetbreaks stonden we naast ’n condoom apparaat, dat langs de weg stond. Ik vraag we af wat voor roddels er in de buurt te ronden gaan, aangezien de automaat vrij middenin het centrum staat.
We reden langs nog mooie zonnebloemvelden en uitgestrekte, goud glooiende weilanden met strobalen.
Na 60km begon onze eerste échte klim. Voor Groningse fietsers dan. Na 7km stijgen hebben we even gerust op een bankje en in het gras. Het lekkere aan de fietsvakantie is dat we de hele dag hebben voor een afstand. We hoeven niet de hele tijd door te bikkelen zoals in trainingen, maar kunnen wat meer onze behoeftes van het moment volgen. Zo hebben we vandaag op mooie uitzichten gezeten en overal eten gehaald waar we wilden. Zo fijn vrij!
Eenmaal hoog op de berg vervolgde onze route via een vennbahn. Echt, love de vennbahn! Ik kende het al van eerdere fietsvakanties met Rieke, maar was opnieuw verrast door de mooie landschappen en leuke oude stationnetjes. Stationnetjes? Een vennbahn is een fietspad gemaakt op de plek waar vroeger een treinbaan liep (echt vroeger, dus toen de treinen nog niet zoveel vermogen hadden). Hierdoor zijn er geen grote hellingen, maar kan het alsnog wel pittig zijn omdat alles er oneindig lang vals plat is.
We reden na de vennbahn nog zo’n 5km en bereikten St. Vith. Hier aten we een heel groot bord pasta. Zó lekker! In St. Vith is onze volgende warmshowers. We slapen hier gezellig bij weer een andere fietsfanaat.
Liefs, Loes
